Hof van Beroep Gent

Het hof van beroep Gent heeft twee mannen veroordeeld wegens verkrachting van diverse vrouwelijke slachtoffers. Beide beklaagden waren actief als DJ in het Gentse uitgaansleven. Wegens de schending van de redelijke termijn zijn beiden veroordeeld tot een gevangenisstraf met probatie-uitstel. Aan dit probatie-uitstel zijn enkele strikte voorwaarden verbonden. Beide beklaagden zijn ook ontzet uit hun burgerrechten voor een periode van vijf jaar.

Feiten

Beide beklaagden waren actief als DJ in het Gentse uitgaansleven. Verschillende meisjes en jonge vrouwen dienden gelijkaardige klachten tegen hen in, wat leidde tot een gerechtelijk onderzoek. Op basis daarvan moest de eerste beklaagde zich voor de correctionele rechtbank verantwoorden voor:

• verkrachting van meerderjarigen en minderjarigen vanaf 14 jaar

• partnergeweld

• bedreigingen en belaging

De tweede beklaagde moest zich verantwoorden voor verkrachting van meerderjarigen en minderjarigen vanaf 14 jaar.

Vonnis REA Gent

In een vonnis van 24 september 2025 sprak de rechtbank van eerste aanleg Gent beide beklaagden vrij. Zowel het openbaar ministerie als diverse burgerlijke partijen gingen tegen dit vonnis in beroep.

Beoordeling hof van beroep Gent 

Bij de boordeling van de feiten baseerde het hof van beroep Gent zich onder andere op volgende elementen:

• De beklaagden erkennen telkens dat er seks is geweest, al verliep die volgens hen met toestemming. Consensuele seks vereist dat beide partners daar uit vrije wil mee toestemmen. Die toestemming moet voorafgaand of uiterlijk op het moment van de feiten worden verleend.

• Om de tenlasteleggingen te beoordelen moet het hof de feiten reconstrueren. Het is onmogelijk om dit met absolute zekerheid te doen. Voor de beoordeling volstaat rechterlijke zekerheid. In dit dossier zijn er tegenstrijdige verklaringen afgelegd. Het hof beoordeelt daarvan vrij de bewijswaarde.

• De aangiftes tegen de eerste beklaagde zijn gelijkaardig. Dat die feiten overeenstemmen met een zeker patroon, volstaat niet om ze bewezen te verklaren. Het hof verklaart slechts die feiten bewezen die bijkomend ondersteund worden door andere dossiergegevens.

• Er zijn geen aanwijzingen dat de burgerlijke partijen de feiten hebben verzonnen of dat zij door hun onderlinge gesprekken hun eerder gegeven toestemming in vraag hebben gesteld.

Beoordeling eerste beklaagde

Het hof verklaarde drie verkrachtingen bewezen maar sprak vrij voor drie andere verkrachtingen. Zo is er bewezen dat twee meisjes niet toestemden. Twee van de slachtoffers legden erg gelijkluidende verklaringen af. Die verklaringen worden ondersteund door andere dossierelementen. Het hof verwijst in het eerste geval naar een bericht dat het slachtoffer nadien naar de beklaagde stuurde, en in het tweede geval naar een geluidopname van een gesprek tussen het slachtoffer en de beklaagde. De eerste beklaagde misleidde het tweede meisje ook over zijn geslachtsziekte. Een derde meisje verklaarde dat de eerste beklaagde haar na eerdere seks met toestemming een pil gaf die haar slaperig maakte waarna hij nogmaals seks met haar had zonder haar toestemming. Ook dit acht het hof erg geloofwaardig.

Het hof heeft de eerste beklaagde wel vrijgesproken van verkrachting van zijn ex-partner (met wie hij een langdurige relatie had), alsook voor partnergeweld, bedreiging en belaging ten aanzien van haar. Er was telkens te weinig gerechtelijke zekerheid om de feiten bewezen te verklaren.

Het hof sprak de eerste beklaagde ook vrij van verkrachting van een minderjarig meisje. De eerste beklaagde had een langdurige seksuele relatie met dat minderjarig meisje. Volgens haar was er vaak seks met onderlinge toestemming, maar gebeurde het ook dat ze geen seks wilde en dat de beklaagde haar toch penetreerde. Het hof stelde vast dat het zijn veroordeling niet kan steunen op wat mogelijk kan zijn gebeurd. Bij gebrek aan ondersteunde elementen, kan het hof niet met zekerheid vaststellen dat de beklaagde bewust zonder haar toestemming handelde.  

Beoordeling tweede beklaagde

Voor het hof is de schuld van de tweede beklaagde aan vier verkrachtingen zonder enige twijfel bewezen. De betrokken meisjes legden daarover erg gedetailleerde verklaringen af. Die verklaringen zijn onderling voldoende verschillend om met zekerheid vast te stellen dat ze niet op elkaar zijn afgestemd, maar zijn anderzijds ook voldoende overeenstemmend om zeker te weten dat hierin de waarheid staat. Bovendien zijn de verklaringen erg genuanceerd over het verloop van de seks die de tweede beklaagde zonder toestemming met hen had. 

Samen met de eerste beklaagde heeft de tweede beklaagde ook seks gehad met een minderjarig meisje (hetzelfde meisje waarmee de eerste beklaagde een langdurige seksuele relatie had). Het hof kan echter niet met zekerheid vaststellen dat de tweede beklaagde bewust zonder de toestemming van het minderjarige meisje heeft gehandeld. Daarom spreekt het hof hem vrij voor de verkrachting van dat meisje.

Strafmaat 

Het hof van beroep Gent heeft beide beklaagden veroordeeld tot een hoofdgevangenisstraf van veertig maanden, met probatie-uitstel voor een periode van vijf jaar. Zij worden beiden ook ontzet uit hun burgerrechten voor een periode van vijf jaar.

Aan dit probatie-uitstel zijn diverse voorwaarden verbonden. Beide beklaagden moeten zich volledig onthouden van elke vorm van druggebruik, mogen zich niet begeven in drugmilieus en moeten een begeleiding volgen voor daders van seksuele misdrijven bij een gespecialiseerd centrum. Daarnaast geldt er een absoluut contactverbod met hun slachtoffers.

Burgerlijke belangen

De eerste beklaagde moet aan diverse burgerlijke partijen een totale schadevergoeding van 34.169,50 euro en een totale rechtsplegingvergoeding van 5.180,22 euro betalen. 

De tweede beklaagde moet aan één burgerlijke partij een schadevergoeding van 8.655,07 euro en een rechtsplegingvergoeding van 1.412,79 euro betalen.

Motivering

Bij het bepalen van de strafmaat en de probatievoorwaarden hield het hof rekening met volgende elementen:

• Beide beklaagden schonden flagrant de seksuele integriteit van hun slachtoffers, enkel om hun eigen lusten te bevredigen. Zij maakten de wil van de meisjes ondergeschikt aan hun eigen wensen.

• De eerste beklaagde wist bovendien dat hij een geslachtsziekte had, maar gebruikte geen condoom. Daardoor besmette hij twee van zijn slachtoffers. Ook die nonchalance getuigt van een stuitend gebrek aan respect.

• De bewezen feiten hadden een aanzienlijke impact op de slachtoffers. Het vergde moed om met hun verhaal naar buiten te komen, nu de beklaagden binnen het milieu een zekere reputatie genoten en zij hen via sociale media sociaal konden isoleren. Het is zonder meer bewezen dat diverse slachtoffers hierdoor een trauma opliepen, waarvoor intensieve psychologische begeleiding noodzakelijk was. Sommigen kampen sindsdien met overmatige angst, stress en paniekaanvallen.

• De schending van de redelijke termijn. Het hof van beroep stelde vast dat het onderzoek en de behandeling van de zaak in absolute termen te lang hebben aangesleept. Hierdoor heeft het hof geen effectieve straf opgelegd, maar wel een straf met probatie-uitstel.